Blog by Aleksandar Tasev

Дефиниција:

Според позицијата во општеството и скалата на Маслов, полтроните се делат на пет вида:

Под земја

– Лепачи на плакати
– Оние кои ризикуваат здравје и живот

Во калта

Вид на полтрони кои во релативно удобни услови доживотно се валкаат во топлата морална кал.
– Администрација

Во облаците

Вид на полтрони кои заедно со авторитетите брцаат во медот, ги манипулираат сите кои се под нив и уживаат привиден углед. За жал се први на удар при промена на хиерархијата:
– Партиски бизнисмени
– Пропагандистичка класа(професори, новинари, уметници)

Во стратосферата

Ова се полтрони кои долгорочно профитираат најмногу со најмал ризик. Но не можат да го скријат своето полтронство, бидејќи во главните општествени дебати задолжително ги балансираат аргументите во полза на својот авторитет. Многу се корисни во шпионска функција, заради прикриеноста на лојалноста. А тоа се обично:
– Лица со лични пријателски врски до авторитетите, обично бизнисмени и квази-независни квази-интелектуалци.

Од дијаспората

Постојат докази дека полтронството е длабински невролошки феномен, вкоренет во примитивниот дел на човековиот мозок. Како таков, феноменот не се намалува кога полтронот ги напушта границите на матичната земја. Полтронството вирее во битието на полтронот, цврсто вкоренето, незасегнато од физички граници. Следствено, субјектот дали како возач на шлепер, криминалец или добро ситуиран професионалец во корпоративниот свет во новата земја, наоѓа време и енергија на свој начин да упати поддршка за режимот во земјата која ја напуштил, осигурувајќи им на останатите во истата што подолга мизерија и попувајќи им од илјадници километри. Особено интересен случај се добро интегрираните професионалци во корпоративниот свет, кои ги користат своите демагошки и софистички способности да манипулираат со мислења и креираат магла во обиди за оправдување на нивниот драг и далечен, но близок до срцето режим.
Мотивацијата на гастарбајтерските полтрони може да биде повеќестрана. Најпрво можно е да одработуваат за директни бенефиции за смејството кое суште не емигрирало. Понатаму во некои случаи приватните клановски врски тешко умираат и се голем дел од личниот идентитет. И третата варијанта е најтажната, на вистинските идиоти кои веруваат во ПР пропагандата на режимот и се воспалуваат од далечина.

Се надевам дека со овој вовед во полтронството полесно ќе навигирате помеѓу кафените носови во ваша околина или соодветно ќе одберете каде да го валкате вашиот.

My previous post theorized that the patent war was a self-defeating move by Apple, further eroding their public image. Furthermore, it sets them on a collision course with the current social trends, of more not less freedom of choice, transparency, openness. If I’m correct, this reality will not tolerate Apple trying to make the whole smartphone and tablet market one big Jail,…kkhhm, App Store, with it’s well known arbitrary big-brother control. As to why this will not fly in the long-term, I’d like to offer an underlying theory that was subtly hinted, but not quite revealed in the previous post.

As my highly regarded friend Florian Hadler, who is doing cutting-edge research on the new social paradigms resulting from the IT revolution, points out in his paper “Default Metaphysics – Social Networks and the Self”(from the book Public Interest and Private Rights in Social Media):

These statements are the very essence of governmentality – the user is conceived as the ideal citizen, one whom governs himself with the aforementioned social technologies to become transparent, addressable and morally adjusted. This is no longer achieved by repression or state institutions. On the contrary, the users themselves are acting in a democratized Panopticon, in a prison where the guards are inhabitants at the same time. Consider, therefore, that the pressure to put every part of one’s life online leads to self-governing behaviour that constantly scans the user’s behaviour for postability: “Would what I am doing here receive positive feedback? Would it resonate with my peers?”

I think the word “prison” was loosely used, since it may give some readers a wrong direction. However I agree that essentially people are becoming more in control, although the daily reality shows conflicting images. This has been my feeling all along, and that’s why Florian’s words resonated strongly with me.  The self-governing behavior is the key empowerment factor. This behavior manifested through pervasive social and data connected lifestyle, inevitably results in a freedom for greater manifestation of human nature, which at the core has the urge for joy, experience/freedom and expansion. If you sum up the self-governed drive of all the 6 billion people and put them in a freeing and empowering environment such as the Internet, the direction we are heading is clear. Florian goes on deeper to point out the organic development of transparency and equity in all social aspects:

Also, it is Jean Baudrillard’s “Transparency of Evil” which manifests itself in social networks: Sanctioning nontransparence, secrecy, or silence, is wished for politically – and realized in these services: In this regard, contemplate the pertinent musing of Baudrillard, who stated ”When everything tends towards the visible, as is the case in our world, what becomes of the things that were once kept secret? They become occult, clandestine, maleficent: what was merely secret – or, in other words, given to be exchanged in secrecy – becomes evil and must be abolished, exterminated.“

Microsoft as a prime example of a large monopoly, has managed to hold-off this tide because it was entrenched before the Internet revolution took place. It had many tools to preserve its dominance: Office, Server, partner network, Windows, IE, .NET, cash, etc. However, not just the new technologies, but the social dynamics slowly but surely are influencing to diminish its position. It can no longer develop technological answers for this revolution, so the only way to fight it is to join it. As for Apple, it had it all, the ultimate brand and technology. Now it is bleeding on both fronts. Sorry to repeat myself, but this graph illustrates it best:

Today this song popped in my mind, and inspired me to write this blog post. I think it is a dead-on match to the theme, except the “bullet in the back” at the end. 🙂 I guess it is a fitting summary of my ad hoc analysis of the current monopolistic tendencies in the mobile market.

Would you “Jailbreak”? Vote on the two polls in the side bar.